Podatek ryczaltowy dla informatykow?

Nieraz można spotkać się z opinią Samozatrudnionych, korzystających z preferencyjnego 19% opodatkowania podatkiem dochodowym, że jest ono zdecydowanie za wysokie. Mając na uwadze statystycznie niskie koszty uzyskania przychodu typowego Samozatrudnionego, wielu z nich zwraca się w kierunku opodatkowania podatkiem zryczałtowanym – najlepiej w stawce 8,5% lub niższej. Do takiego grona osób, z pewnością zalicza się liczna grupa samozatrudnionych informatyków.

Praktyczny przykład

Opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem 8,5% polega na tym, że podatek płacony jest wyłącznie od przychodu – tj. z pominięciem kosztów uzyskania przychodów. Zryczałtowany podatek jest zatem opłacalny w sytuacji, gdy Samozatrudniony nie posiada kosztów uzyskania przychodów. Dla przykładowych 10.000 PLN netto miesięcznie, podatek liniowy wynosi 1900 PLN (19% x 10.000 – zakładając brak jakichkolwiek kosztów) – natomiast podatek zryczałtowany 8,5%, tylko 850 PLN. Oszczędność podatkowa na jednym miesiącu wynosi 1050 PLN.

Niemniej nie każdy Samozatrudniony może skorzystać z 8,5% podatku ryczałtowego – mianowicie tylko te profesje, które są wymienione w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Organy podatkowe stoją zaś na stanowisku, że zakres przedmiotowy zawodów, którym można obciążyć 8,5% podatkiem powinien być przestrzegany ściśle. Świadczy o tym stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 03.03.2016 r., sygn. ILPB1/4511-1-14/16-2/AA.

Przedmiotem stanowiska organu był wniosek Samozatrudnionego, którego zakresem działalności gospodarczej miało być świadczenie usług sklasyfikowanych pod numerem PKWiU 62.01.12.1 – usług związanych z projektowaniem i rozwojem technologii informatycznych dla sieci i systemów komputerowych. Przyszłe kontrakty polegać miałyby głównie na usłudze konsultingowej, która skupia się na projektowaniu i rozwijaniu systemu SAP. Zdaniem Samozatrudnionego, prawidłowe miało być użycie do wymienionych powyżej usług stawki 8,5% zryczałtowanego podatku dochodowego.

Z tym stanowiskiem co do zasady zgodził się Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, choć zastrzegł, że stawka 8,5% dotyczy wyłącznie usług związanych z projektowaniem i rozwojem technologii informatycznych dla sieci i systemów komputerowych. Natomiast dla usług związanych z oprogramowaniem, właściwa powinna być stawka 17% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, celem uniknięcia ryzyka podatkowego, należy z dużą ostrożnością podchodzić do wyboru opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym i w przypadku wątpliwości, rozdzielić świadczone usługi lub poszukać potwierdzenia organów podatkowych w drodze indywidualnej interpretacji.

Reklamy
Opublikowano PIT | Otagowano | Dodaj komentarz

Zagraniczny wyjazd Samozatrudnionego, a koszty uzyskania przychodu

Temat Samozatrudnionego i związanego z jego działalnością gospodarczą zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów od lat budzi wiele sporów i kontrowersji między podatnikami i organami podatkowymi. Samozatrudnieni, dążąc do optymalizacji swoich dochodów czasem zaliczają do prowadzonej działalności gospodarczej wydatki, które później są kwestionowane przez organy podatkowe – i jak pokazuje orzecznictwo, końcowo stanowisko organów podatkowych wydaje się uzasadnione.

Takim wydatkiem często są zagraniczne szkolenia językowe. O jednym z takich szkoleń możemy dowiedzieć się z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 09.05.2017 r., sygn. II FSK 2194/15. Z treści wyroku dowiadujemy się, że podatnik zawyżył koszty uzyskania przychodu o kwotę 10030,64 zł, poniesioną na specjalistyczne szkolenie językowe dla lekarzy ginekologów w ramach wycieczki „Ekskluzywne szkolenie dla lekarzy stomatologów” na Kubie. Organ podatkowy uznał, że wyjazd miał charakter turystyczny i był ukierunkowany na zwiedzanie Kuby, nie zaś na szkolenie językowe. Świadczył o tym napięty plan dnia, zapewnione atrakcje turystyczne, przemieszczanie się z hotelu do hotelu oraz fakt wyjazdu w towarzystwie żon. Tym samym taki wydatek, jako wydatek o charakterze osobistym, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu.

Ze stanowiskiem organu podatkowego ostatecznie zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny. W swoim wyroku uznał, iż „iż w istocie chodziło tu nie o szkolenie językowe, lecz o imprezę (wycieczkę) o charakterze turystyczno-wypoczynkowym. Ujęcie w niej także elementu szkolenia językowego, czy to, jak należy sądzić, ze względów marketingowych (u organizatora), czy też, jak niniejsza sprawa wskazuje, ze względów podatkowych (po stronie uczestników), połączone z wydaniem stosownego certyfikatu, w niczym istoty tej nie zmienia. Liczy się bowiem rzeczywisty charakter nabywanego świadczenia, a nie to – jak zostanie ono nazwane w fakturze wystawionej przez organizatora wyjazdu czy też w jego ofercie handlowej. Słusznie więc stwierdziły organy podatkowe, co zostało także zaakceptowane przez Sąd pierwszej instancji, że zakwestionowany wydatek, w całości zakwalifikowany przez Skarżącego do kosztów uzyskania przychodów, w zasadniczej mierze dotyczył elementów innych niż szkolenie i jako taki nie mógł być oceniony jako mający na celu osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie źródła przychodów u Skarżącego, w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. Całkowicie oczywiste jest bowiem, iż wydatki na sfinansowanie egzotycznej wycieczki na Karaiby, nazwanej „specjalistycznym szkolenia językowym dla lekarzy”, obejmującej liczne, wspomniane wyżej atrakcje turystyczne, nie wykazują w przypadku Skarżącego dostatecznego związku z realizacją celów określonych w ww. przepisie.”

Powyższy wyrok powinien stanowić ostrzeżenie dla podatników, że nie każdy wyjazd za który została wystawiona faktura może służyć uzyskaniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Tym samym należy z ostrożnością zaliczać wydatki na zagraniczne szkolenia do kosztów uzyskania przychodów.

Praktyczny przykład

Damian jest informatykiem w międzynarodowej korporacji. Celem poszerzenia możliwości zarobkowania i otwarcia się klientów z  rynku dalekowschodniego, Damian postanowił rozpocząć naukę języka japońskiego. W pierwszej kolejności wykupił wycieczkę do Japonii, która organizowała również szkolenia językowe. Koszt dwutygodniowej wycieczki wyniósł 20.000 PLN netto – tyle samo ile miesięczny dochód Damiana podlegający opodatkowaniu. W miesiącu zaliczenia wycieczki do kosztów uzyskania przychodu, Damian nie zapłacił wzatem podatku dochodowego (rozlicza się w skali 19%, jego miesięczne zobowiązanie podatkowe z PIT wynosi 3800 PLN). Po trzech latach urząd skarbowy zakwestionował rozliczenie Damiana. Samozatrudniony nie tylko musiał wpłacić do urzędu skarbowego 3800 PLN z tytułu zaniżenia kosztów o kwotę 20.000 PLN za zaliczenie wydatków na wycieczkę do kosztów uzyskania przychodów, ale także odsetki podatkowe, które za okres 3 lat wyniosły ponad 900 PLN.

Opublikowano Ograniczenia, PIT, Samozatrudnienie | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Swiadczenie uslug doradczych przez czlonka zarzadu na zasadach samozatrudnienia

Do najlepiej opłacanych pracowników w przedsiębiorstwach należą bez wątpienia osoby zarządzające. Menadżerowie zatrudnieni na umowę o pracę, czy też kontrakty menadżerskie są też grupą, która obłożona jest najwyższym opodatkowaniem i oskładkowaniem – 32% podatkiem dochodowym po przekroczeniu dochodów w wysokości 85.528 PLN oraz składkami ZUS od faktycznie uzyskiwanych dochodów (z limitem od obliczania składki emerytalnej i rentowej wynoszącym 30-krotność średniego wynagrodzenia). Należy przy tym zauważyć, że generalnie świadczenie usług zarządzania, nawet w ramach działalności gospodarczej, wciąż jest opodatkowane i oskładkowane tak jak w przypadku gdyby taka działalność gospodarcza nie była prowadzona (brak możliwości skorzystania z opodatkowania podatkiem liniowym oraz ryczałtowych składek ZUS). Tym samym menadżerowie w ramach świadczenia usług zarządzania nie mogą korzystać z opodatkowania i oskładkowania właściwego pozostałym samozatrudnionym.

Jak radzą sobie z wysokim opodatkowaniem i oskładkowaniem osoby zarabiające często wielokrotność średniego wynagrodzenia? Odpowiedź na tak postawione pytanie może być mimo wszystko Samozatrudnienie. Takie przynajmniej wnioski płyną z analizy interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z 6 grudnia 2012, sygn.  IPPB1/415-1290/12-2/AM.

Jak czytamy w treści interpretacji, z zapytaniem do organu podatkowego zwróciła się osoba prowadząca działalność gospodarczą (Samozatrudniony) polegającą na świadczeniu usług doradczych oraz marketingowych podmiotom działającym na rynku farmaceutycznym i medycznym. Jednocześnie Samozatrudniony, uchwałą zgromadzenia wspólników został powołany do zarządu spółki kapitałowej. Wynagrodzenie za pełnienie funkcji członka zarządu miało zostać przyznane uchwałą zgromadzenia wspólników. Jako członek zarządu, Samozatrudniony, wykonywać będzie na rzecz spółki kapitałowej czynności polegające na kierowaniu (zarządzaniu) spółką kapitałową (m.in. będzie sprawował nadzór nad podległym personelem i komórkami organizacyjnymi spółki kapitałowej, jak też podejmował kluczowe decyzje inwestycyjne, personalne i handlowe), jak też będzie reprezentował spółkę kapitałową na zewnątrz. Jednocześnie, niezależnie od pełnienie funkcji członka zarządu, Samozatrudniony zamierza świadczyć na rzecz tej samej spółki kapitałowej – w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej – usługi o charakterze doradczym, wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie związane ze świadczeniem usług doradczych oraz marketingowych podmiotom działającym na rynku farmaceutycznym i medycznym. Świadczone usługi doradcze mają w żaden sposób nie pokrywać się z czynnościami wykonywanymi przez osoba prowadząca działalność gospodarczą w związku z pełnieniem przez niego funkcji członka zarządu – nie będą to ani czynności polegające na kierowaniu (zarządzaniu) spółką kapitałową, ani na reprezentacji spółki kapitałowej.

Samozatrudniony zadał organowi pytanie, czy w tak przedstawionym stanie faktycznym będzie uprawniony do opodatkowania dochodów osiągniętych ze świadczenia usług doradczych podatkiem liniowym.

Organ podatkowy wyraził na to zgodę. W konsekwencji, można dojść do konkluzji, że w przypadku podziału czynności, które często świadczą członkowie zarządu w ramach stosunku pracy, czy kontraktu menadżerskiego, na czynności doradcze wykonywane w ramach działalności gospodarczej (samozatrudnienia) oraz czynności zarządzania w ramach uchwały wspólników, można do części wynagrodzenia dotyczącego czynności doradczych stosować opodatkowanie 19% podatkiem liniowym zamiast zasad ogólnych.

Praktyczny przykład

Paweł jest członkiem zarządu kliniki medycyny estetyczne prowadzonej w formie sp. z o.o. odpowiedzialnym w głównej mierze za działalność marketingową. Jako członek zarządu zatrudniony na umowę o pracę otrzymuje 30.000 PLN brutto miesięcznie. Pensja netto miesięcznie wynosi 19.987 PLN. Łączne koszty zatrudnienia Pana Pawła wynoszą 33.038 PLN. Wspólnicy kliniki estetycznej zdecydowali, że zmienią zasady wynagradzania Pana Pawła. Pan Paweł dostanie wynagrodzenie na podstawie uchwały wspólników za czynności zarządzania kliniką w wysokości 7.000 PLN (wynagrodzenie nie jest ozusowane, stąd netto wynosi ono dla Pana Pawła 5740 PLN netto). Jednocześnie została zawarta z Panem Pawłem, który założy działalność gospodarczą (i przejdzie na Samozatrudnienie), umowa o współpracy na świadczenie usług doradczych i marketingowych w wysokości 26.038 PLN (po odliczeniu składek i podatkowych, wynagrodzenie netto wyniesie 20.360 PLN). W konsekwencji przeprowadzonych zmian, przy zachowaniu tego samego kosztu pracy, wynagrodzenie Pana Pawła wzrośnie z 19.987 PLN należnych z umowy o pracę do kwoty 26.100 PLN, zatem o około 30%.
Opublikowano PIT, Samozatrudnienie, Założenie firmy | Otagowano , ,

Wydatki na motocykl, a jednorazowe koszt uzyskania przychodu

O tym, że Samozatrudniony może korzystać z różnych form lokomocji przekonaliśmy się nie tylko w praktyce (nikogo bowiem nie powinno dziwić, że nabycie auta, biletu kolejowego, czy samolotowego, celem dostania się na miejsce spotkania biznesowego jest związane z uzyskaniem przychodu, który za takim spotkaniem może iść), ale także w stanowiskach organów podatkowych. Dość dużym powodzeniem cieszyła się opisywana również na blogu interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 08.09.2015 r., sygn. ITPP1/4512-661/15/IK, dotycząca możliwości odliczenia podatku VAT od nabycia… roweru (Sic!).

Tym razem przedmiot interpretacji organu podatkowego jest mniej abstrakcyjny (motor), ale zagadnienie nawet bardziej interesujące …i frapujące. Nabywając przedmioty o znacznej wartości, które mają służyć prowadzeniu działalności gospodarczej przez okres dłuższy niż rok, wielu Samozatrudnionych jest zdziwionych, że poniesionych jednorazowo wydatków, nie może od razu zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Przez tzw. amortyzację, czyli rozłożenie kosztu w czasie, oszczędności podatkowe Samozatrudnionego są w momencie nabycia niższe niż faktycznie poniesiony wydatek i tym samym często przyczyniają się do finansowej „zadyszki” w danym horyzoncie czasowym.

Amortyzacja nabiera szczególnego znaczenia w przypadku samochodów osobowych. Należy bowiem zauważyć, że w przypadku tzw. małych podatników, jakimi niewątpliwie są Samozatrudnieni, istnieje możliwość jednorazowej amortyzacji środka trwałego. Przepis stanowi, iż jednorazowo można dokonać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych.

Mając na uwadze wykładnię językową, nabycie motocykla powinno być nieobjęte powyższym wyłączeniem z możliwości zastosowania jednorazowej amortyzacji i zaliczenia całości kosztów motocykla do kosztów uzyskania przychodu. Taka wykładania oparta na powszechnym znaczeniu pojęcia samochód osobowy jest jednak błędna i nie znajduje uznania fiskusa (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 25.03.2016 r., sygn. ITPB1/4511-1/16/PSZ).

Organ podatkowy zwrócił bowiem uwagę, że aby mówić o jednorazowej amortyzacji, motocykl nie może być uznany za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o PIT. Zgodnie natomiast z zawartą w tej ustawie definicją, samochodem osobowym oznacza się pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą. Dalej, Dyrektor Izby Skarbowej zauważa, iż „kluczowym elementem definicji zawartej w cytowanym art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest sformułowanie „pojazd samochodowy”, które ma być rozumiane zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Należy zatem odnieść się do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), która w art. 2 pkt 33 definiuje pojazd samochodowy jako pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego. Natomiast pojazd silnikowy, to zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy prawo o ruchu drogowym – pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru i pojazdu szynowego. Z kolei motocykl w myśl art. 2 pkt 45 ww. ustawy to pojazd samochodowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej przekraczającej 50 cm3, dwukołowy lub z bocznym wózkiem – wielośladowy; określenie to obejmuje również pojazd trójkołowy o symetrycznym rozmieszczeniu kół. W świetle powołanych przepisów, każdy pojazd wyposażony w silnik jest pojazdem silnikowym, a jeśli jego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25km/h, to jest pojazdem samochodowym, z wyłączeniem motoroweru, pojazdu szynowego oraz ciągnika rolniczego.

Mając powyższe na uwadze, jakkolwiek w powszechnym rozumieniu trudno uznać motocykl za samochód osobowy, tak po raz kolejny możemy zauważyć, że podatki rządzą się swoimi prawami. W konsekwencji, nie istnieje obecnie możliwość jednorazowego rozliczenia w kosztach podatkowych zakupu motocykla.

Praktyczny przykład

Janek jest architektem, którego miesięczne uposażenie wynosi 5.000 PLN netto plus VAT. Janek często umawia się z klientami w miejscu budowy i celem dojazdu zamierza wykorzystywać motocykl. Janek chce przeznaczyć na zakup używanego jednośladu 20.000 PLN (bez podatku VAT, zakup od innej osoby fizycznej). W sytuacji, w której Janek miałby prawo do jednorazowej amortyzacji nabytego motocykla, przez cztery miesiące nie zapłaciłby podatku dochodowego (4 x miesięczne uposażenie = 20.000 PLN – 20.000 PLN na zakup motocykla = 0). Niestety, Janek wie, że musi motocykl amortyzować. Janek będzie zatem amortyzował motocykl w najkrótszym możliwym terminie – 30 miesięcy. Tym samym, Janek po nabyciu motocykla będzie miał koszt uzyskania przychodu w wysokości 667 PLN (20.000 PLN / 30). Miesięczna oszczędność podatkowa Janka wyniesie zatem 127 PLN (667 * 19% PIT). Jakkolwiek, po 2,5 roku Janek wyjdzie na ten sam koszt podatkowy, tak jednorazowo musiał zamrozić znaczny kapitał oraz płacić podatek dochodowy we właściwie niewiele niższej wysokości.

Opublikowano PIT | Otagowano | Dodaj komentarz

Wydatki przed rozpoczeciem działalności zaliczane do kosztow uzyskania przychodow

Rozpoczęcie przez Samozatrudnionych działalności gospodarczej często wiążę się ze znacznymi kosztami początkowymi. Należy do nich zaliczyć przede wszystkim koszty zakupu odpowiedniego oprogramowania (w przypadku informatyków, księgowych, czy prawników) lub literatury. Często, w szczególności na początku prowadzenia działalności gospodarczej, Samozatrudnieni nie dysponują odpowiednią przestrzenią czy wyposażeniem przeznaczonym wyłącznie na potrzeby firmowe. W związku z tym, zaczynają prowadzenie działalności gospodarczej w mieszkaniu. Z przyczyn obiektywnych, wykorzystują w swojej działalności również meble biurowe – większość z nich nabytych przed rozpoczęciem działalności jako Samozatrudnieni.

W tym miejscu warto sobie postawić pytanie, czy wydatki poniesione przed rozpoczęciem świadczenia usług, mogą być rozliczone w ramach rozpoczętej po poniesieniu tych wydatków działalności gospodarczej?

Okazuje się, że podobne wątpliwości były przedmiotem Interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5.12.2017 r (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.338.2017.1.IF). W stanie faktycznym, prawnik, przed rozpoczęciem działalności gospodarczej nabył meble, które zamierza przeznaczyć wyłącznie do działalności gospodarczej: biurko, komodę małą i dużą, 3 regały oraz 2 krzesła. Prawnik, pomimo poniesienia wydatków przed rozpoczęciem działalności jako Samozatrudniony, był zainteresowany rozliczeniem poniesionych kosztów w jej ramach. Stanął na stanowisku, że były to wydatki, które zmierzały do zwiększenia przychodów w ramach działalności gospodarczej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z prawnikiem, będącym wnioskodawcą i pozwolił na rozliczenie w ramach działalności gospodarczej wydatków na meble wykorzystywane tylko do tejże działalności „Z przywołanych przepisów wynika zatem, że wyposażenie lokalu, które będzie wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej jako biuro, jeżeli wartość jednostkowa tego wyposażenia nie przekracza 3 500 zł i nie zostało ono zaliczone do środków trwałych – można zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w sytuacji, gdy elementy wyposażenia będą podlegały amortyzacji, to wówczas kosztem uzyskania przychodów będą odpisy amortyzacyjne według stawek ustawowych”.

Praktyczny przykład

Joanna jest samozatrudnionym radcą prawnym, która otrzymała propozycję zawarcia umowy o współpracę z kancelarią prawną z miesięcznym uposażeniem wynoszącym 15.000 PLN netto na fakturze VAT. Joanna podjęła współpracę. W przypadku, w którym Joanna nie ponosi żadnych miesięcznych kosztów, jej wynagrodzenie „na rękę”, po odliczeniu składek ZUS wynosi około 12.000 PLN. Jednakże przed rozpoczęciem działalności Joanna poniosła wydatek na zakup mebli biurowych. Łączna suma poniesionych wydatków wyniosła 10.000 PLN. Samozatrudniona, mając na uwadze stanowisko organów podatkowych, uwzględniła wydatki w rozliczeniach z organem podatkowym. W miesiącu rozpoczynającym działalność gospodarczą, jej wynagrodzenie wzrośnie do kwoty 13.900 PLN (19% z 10.000 PLN będzie kosztem uzyskania przychodu i obniży podatek wpłacany wcześniej do organu podatkowego).

Opublikowano PIT | Otagowano | Dodaj komentarz