Prywatny kredyt w firmowych kosztach?

Wielu Samozatrudnionych do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystuje swoją prywatną nieruchomość. Często ta nieruchomość została nabyta przed założeniem firmy ze środków finansowych pochodzących z kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Samozatrudnionego wspólnie z małżonkiem. Nie pozostawia przy tym wątpliwości większości osób prowadzących działalność gospodarczą, że koszty takiego kredytu (odsetki) mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w sytuacji, w której kredyt byłby kredytem firmowym zaciągniętym bezpośrednio przez Samozatrudnionego. Jednakże, zdaniem jednak fiskusa, istnieje także możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od takiego kredytu w sytuacji, gdy był on zaciągnięty i spłacany prywatnie z rachunku współmałżonka Samozatrudnionego. W zasadzie istotnym jest, aby taka nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej Samozatrudnionego.

Do takich konkluzji można dojść na podstawie analizy Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. ILPB1/4511-1-600/16-2/IM. W ocenie fiskusa, „przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytów przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej od klasyfikacji czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu. W sytuacji, gdy między małżonkami istnieje wspólność majątkowa, na możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nie ma wpływu również to, z czyjego rachunku bankowego (męża czy żony) spłacane są odsetki. Warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów odsetek od kredytu jest przede wszystkim istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 powoływanej ustawy. Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ma więc faktyczne przeznaczenie kredytu.”

Praktyczny przykład

Mieczysława prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług prawniczych opodatkowaną na zasadach liniowych. Osiąga ona stały dochód w wysokości 10.000 PLN netto, z czego podatek dochodowy wynosi 1900 PLN (19% do celów przykładu pomijamy składkę zdrowotną obniżającą ten podatek). Do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wprowadziła środek trwały w postaci nieruchomości, na który zaciągnęła wspólnie z mężem Tadeuszem 30-letni kredyt hipoteczny (mieszkaniowy). Rata kredytu wynosi 3500 PLN, z czego 2000 PLN to rata odsetkowa. Mieczysława zaliczając ratę odsetkową do kosztów prowadzonej działalności obniża swoje zobowiązania podatkowe o 380 PLN (19% x 2000 odsetek). Referując do przykładu, łączne zobowiązanie podatkowe uległo obniżeniu do kwoty z kwoty 1900 PLN (przed odliczeniem odsetek od dochodu) do 1520 PLN (1900 – 380 = 1520).

Opublikowano PIT | Otagowano

Nieopodatkowana sprzedaz auta wykupionego z leasingu?

Koszty uzyskania przychodu z tytułu używania samochodu w ramach leasingu operacyjnego są jednymi z najpopularniejszych kosztów ponoszonych przez Samozatrudnionego. Jakkolwiek podczas ich pokrywania, wpływają one na niższe opodatkowanie prowadzonej działalności gospodarczej, tak już późniejszym sam wykup auta z leasingu operacyjnego i jego sprzedaż mogą mocno wpłynąć na wyższy podatek płacony z prowadzonej działalności gospodarczej.

Organy podatkowe zdają się jednak potwierdzać, że istnieje możliwość sprzedaży samochodu wykupionego z leasingu operacyjnego wykorzystywanego przez Samozatrudnionego w prowadzonej przez siebie firmie bez podatku PIT. Do takich bowiem konkluzji można dojść analizując interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 03.07.2019 r. sygn. 0115-KDIT2-3.4011.259.2019.1.JG. W przedmiotowej interpretacji, prowadzący działalność gospodarczą informatyk, po okresie używania samochodu w ramach leasingu operacyjnego, zamierzał auto wykupić, przeznaczyć na cele prywatne, a następnie po 6 miesiącach sprzedać. Poniesiona tytułem wykupu opłata nie miała zostać zaliczona do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, ani nie miał zostać odliczony od niej podatek naliczony VAT. Samochód nie miał już być nigdy więcej używany w ramach działalności gospodarczej.

W ocenie podatnika, która znalazła aprobatę organu podatkowego, w sytuacji, w której wykupiony po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego samochód nie miał stanowić składnika majątku firmy, to przychód uzyskany ze sprzedaży tego samochodu nie powinien stanowić przychodu z działalności gospodarczej. Tym samym sprzedaż samochodu powinna była być kwalifikowana do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o PIT – czyli do odpłatnego zbycia rzeczy. W takiej sytuacji przychód nie powstawałby, jeżeli zbycie rzeczy będzie miałoby miejsce po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jej nabycie (wykup z leasingu). Natomiast w przypadku sprzedaży przedmiotowego samochodu przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiłoby jego nabycie (wykup z leasingu) powstałby obowiązek podatkowy na podstawie ww. przepisu.

Praktyczny przykład

Leszek korzystał w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zwolnionej z VAT z samochodu osobowego marki Toyota Avensis na zasadach leasingu operacyjnego. Po zakończeniu leasingu operacyjnego, Leszek zastanawiał się, czy samochód zaliczyć do majątku firmy, czy przeznaczyć na cele osobiste i wziąć nowy samochód w leasing. Leszek postanowił przeznaczyć samochód na cele osobiste. Po roku Leszek sprzedał samochód. Sprzedaż samochodu nie podlegała opodatkowaniu PIT. W sytuacji, w której Leszek włączyłby samochód po okresie leasingu operacyjnego do środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, a następnie dokonał jego sprzedaży po roku, musiałby zapłacić podatek dochodowy na takich samych zasadach jak w przypadku pozostałych dochodów z działalności gospodarczej (przy wartości auta w wysokości 60.000 i opodatkowaniu na zasadach podatku liniowego, podatek PIT wyniósłby 60.000 x 19% = 11.400 PLN)

Opublikowano PIT, Samozatrudnienie | Otagowano , | Dodaj komentarz

Samozatrudnienie niczym umowa o prace? Interpretacja fiskusa

Samozatrudnienie niczym umowa o prace? Interpretacja fiskusa

W skrajności w skrajność – takim bowiem określeniem można podsumować ostatnie zawirowania związane z ryzykiem opodatkowania i oskładkowania Samozatrudnionych jak pracowników. Od idei testu przedsiębiorcy, który z punktu widzenia podatkowego miał w sposób mechaniczny uznawać Samozatrudnionych za osoby zatrudnione na etacie, przeszliśmy do bardzo korzystnych interpretacji fiskusa, w których ten przyzwala na zapisy umowne w dosyć wymowny sposób przypominające typowe zapisy umowy o pracę – dyspozycyjność w godzinach pracy zleceniodawcy, wynagrodzenie za czas urlopu zleceniobiorcy, czy w końcu wynagrodzenie chorobowe zleceniobiorcy.

W wydanej w dniu 4 lipca 2019 r. interpretacji indywidualnej sygn. 0114-KDIP3-1.4011.239.2019.2.MJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że pomimo zapisów przypominających umowy o pracę wskazanych w stanie faktycznym, Samozatrudniony ponosi ryzyko gospodarcze, które wiąże się z tym, że nie będzie mu przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie za jakiekolwiek dodatkowe nakłady pracy. Kolejnym argumentem przemawiającym za wydaniem korzystnej interpretacji na rzecz Wnioskodawcy było to, że usługi w ramach umowy będą mogły być świadczone w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy lub w dowolnym innym miejscu oraz w dowolnym czasie.

Z uwagi na wagę stanowiska fiskusa oraz zasadnicze znaczenie dla praktyki zatrudniania Samozatrudnionych, wyjątkowo interpretację indywidualną przytaczamy w całości:

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4.07.2019 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.239.2019.2.MJ

Opodatkowanie podatkiem liniowym działalności o charakterze doradczym.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2019 r. (data wpływu 7 kwietnia 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. (data wpływu 11 czerwca 2019 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 7 czerwca 2019 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.239.2019.1.MJ o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości uznania przychodów uzyskiwanych ze świadczenia wskazanych we wniosku usług za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz opodatkowania ich 19% podatkiem liniowym – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości uznania przychodów uzyskiwanych ze świadczenia wskazanych we wniosku usług za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz opodatkowania ich 19% podatkiem liniowym.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 7 czerwca 2019 r. (data nadania 7 czerwca 2019 r., data doręczenia 10 czerwca 2019 r.) Nr 0114-KDIP3-1.4011.239.2019.2.MJ tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych.

Pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. (data nadania 11 czerwca 2019 r., data wpływu 11 czerwca 2019 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej sklasyfikowanej w PKD jako 70.22.Z – pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi doradcze na podstawie „Umowy o współpracy” (dalej „Umowa”) ze spółką z siedzibą na terenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej EWG poza granicami Polski (dalej „Spółka”). W ramach tej Umowy Wnioskodawca świadczyć będzie usługi doradcze w zakresie doradztwa gospodarczego oraz planowania i analiz finansowych, w szczególności w zakresie: opracowywania modeli i planów finansowych, analizy bieżących oraz prognozowanych wyników finansowych Spółki, ograniczenia ryzyka finansowego prowadzonej działalności gospodarczej, kontroli kosztów i innych zagadnień finansowych, oceny alokacji zasobów i majątku (aktywów) Spółki oraz analizy zyskowności projektów, opracowywania systemów prowadzenia rachunkowości i kontroli wydatków, planowania metod i procedur dotyczących rachunkowości, metod i programów związanych z kalkulowaniem przychodów i kosztów oraz procedur dotyczących kontroli budżetu, planowania i oceny efektywności i ekonomiki procesów finansowych, biznesowych i organizacji pracy. Powyższe usługi będą realizowane poprzez dostarczenie okresowych raportów, analiz finansowych, prezentacji i porad w uzgodnionych terminach. Wnioskodawca nie był, nie jest i nie będzie pracownikiem ani członkiem zarządu Spółki. Szczegółowe warunki świadczenie usług wg Umowy są określone poniżej (wersja w języku polskim, przetłumaczona z języka angielskiego) 1. Data rozpoczęcia Niniejsza Umowa obowiązuje od……. 2. Funkcja i zakres usług Nazwa funkcji to Partner Biznesowy w obszarze Finansów (dalej „PBF”). Partner Biznesowy w obszarze Finansów będzie świadczył usługi na rzecz Spółki w zakresie doradztwa gospodarczego oraz planowania i analiz finansowych dla kierownictwa funkcjonalnego w celu: – Maksymalizacji wartość spółki, – Ograniczenia ryzyka finansowego operacji gospodarczych, – Optymalizacji wydajności, skuteczności i ekonomiki procesów finansowych i biznesowych. Powyższe usługi będą realizowane poprzez dostarczenie okresowych raportów, analiz finansowych, prezentacji i porad w uzgodnionych terminach. PBF będzie wykonywał wszystkie usługi z należytą starannością, umiejętnościami i starannością, zgodnie z obowiązującymi standardami zawodowymi uznawanymi obecnie przez jego profesję i w sposób satysfakcjonujący dla Spółki. PBF potwierdza, że wykonywanie usług w o ustalonych terminach ma zasadnicze znaczenie i jest istotną częścią Umowy. 3. Miejsce i czas świadczenia usług Usługi będą świadczone w miejscu zamieszkania PBF lub w dowolnym innym miejscu oraz w dowolnym czasie, pod warunkiem że zostaną dochowane ustalone terminy świadczenia usług oraz że PBF będzie dostępny do dostarczenia rezultatów usług w standardowych godzinach pracy Spółki (tj. od godz. 9 do godz. 17:00 CET od poniedziałku do piątku). Niezależnie od powyższego, PBF może być zobowiązany do wykonywania usług i pracy w dodatkowym wymiarze czasu tak aby wypełnić wymagania niniejszej Umowy. Ponieważ PBF świadczy usługi wymagające wysokiego poziomu zaufania i wiedzy specjalistycznej, nie będzie mu przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie za jakiekolwiek dodatkowe nakłady pracy i czasu, które mogą być konieczne, lub za pracę lub podróż do innych lokalizacji, jeżeli i kiedy może to być wymagane do wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy. 4. Wynagrodzenie a) Miesięczne wynagrodzenie brutto PBF wynosi EUR i jest płatne raz w miesiącu, przed ostatnim dniem miesiąca.

Wynagrodzenie jest przekazywane na rachunek bankowy którego numer PBF potwierdzi pisemnie,

  1. b) PBF ponosi wyłączną odpowiedzialność za opłacenie podatków i ubezpieczeń społecznych. PBF będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego i składek na ubezpieczenie społeczne w swoim kraju zamieszkania zgodnie z rezydencją podatkową,
  2. c) PBF będzie uprawniony do uczestnictwa w obowiązującym programie bonusowym Spółki. Ustalenie bonusów odbywa się zawsze według uznania Spółki. 5. Podróże służbowe Wykonywanie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy może wymagać od PBF wyjazdów służbowych oraz pobytów poza miejscem zamieszkania, w tym za granicą. W celu zapewnienia, że PBF jest gotowy do podjęcia podróży w krótkim okresie czasu, wymagane jest, aby PBF zawsze posiadał ważny paszport, z uwzględnieniem odpowiednich przepisów paszportowych i wymogów wizowych innych krajów. Spółka zorganizuje odpowiednie ubezpieczenie podróżne i / lub pokryje wszystkie koszty wymaganej pomocy medycznej i/lub leczenia w nagłych wypadkach. 6. Wydatki biznesowe PBF będzie otrzymywać zwrot uzasadnionych kosztów biznesowych poniesionych w trakcie współpracy ze Spółką, pod warunkiem, że są one odpowiednio udokumentowane i potwierdzone rachunkami lub innymi stosownymi dowodami, oraz że są one zgodne ze stosownymi politykami Spółki i zasadami współpracy w zakresie: Kosztów podróży służbowych, Kosztów/dodatków za samochód, Kosztów telekomunikacyjne (telefonu i Internetu), Kosztów ubezpieczenia (medycznego i na życie) 7. Dni wolne PBF będzie uprawniony do dni wolnych wg następujących zasad: Rok rozliczeniowy Spółki trwa od 1 stycznia do 31 grudnia każdego roku. W okresie obowiązywania niniejszej PBF Finance otrzyma dni wolnych rocznie. Nieobecność z tytułu dni wolnych PBF i Spółka uzgadniają pisemnie (również za pośrednictwem elektronicznych kanałów komunikacji). Potwierdzenie dat dni wolnych będzie zależeć od wystarczającego okresu powiadomienia (zalecane jest powiadomienie w terminie 2 tygodni), jak również od potrzeb Spółki i wymagań niniejszej Umowy. Na koniec roku kalendarzowego PBF będzie uprawniony do otrzymania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane dni wolne. Wynagrodzenie takie zostanie obliczone na podstawie grudniowego wynagrodzenia i proporcjonalnie do liczby dni roboczych w grudniu. Nie ma możliwości przeniesienia niewykorzystanych dni wolnych na następny rok kalendarzowy. 8. Dodatkowe prawa i zobowiązania PBF ma prawo przystąpienia do niżej wymienionych dodatkowych programów Spółki zgodnie ze stosownymi zasadami działania tych programów. Są to wytyczne dotyczące systemów świadczeń, a PBF powinien odnosić się do tych zasad w zakresie odpowiednich praw i ograniczeń do uczestniczenia w tych programach. Spółka zastrzega sobie prawo do zmiany przedstawionych poniżej zasad działania programów. PBF zostanie powiadomiony każdorazowo na piśmie z co najmniej 3-miesięcznym wyprzedzeniem, gdy takie zmiany będą dokonywane. Plan emerytalny Spółka prowadzi program emerytalny składkowy w……PBF będzie miał prawo do przystąpienia do programu Spółki po upływie miesiąca od daty rozpoczęcia obowiązywania niniejszej Umowy. Składki: W przypadku przystąpienia uczestnik programu wnosi od 1% do 5% rocznego wynagrodzenia podstawowego poprzez potrącenie z kwoty należnego wynagrodzenia. Kwota ta nie obejmuje dodatkowego wynagrodzenia, prowizji, bonusów ani innych świadczeń niepieniężnych. Spółka wnosi 5% rocznego wynagrodzenia podstawowego uczestnika dopiero po opłaceniu składki przez PBF. 9. Nieobecność przez chorobę
  3. a) PBF musi powiadomić (telefonicznie, e-mailem, pocztą, osobiście) o swojej nieobecności spowodowanej chorobą w ciągu pierwszych trzech dni choroby, b) Przez pierwsze 6 miesięcy choroby PBF otrzyma 100% swojego miesięcznego wynagrodzenia wg stanu na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego chorobę.

Spółka jest odpowiedzialna za pokrycie wynagrodzenia za czas choroby maksymalnie przez okres 6 miesięcy. 10. Procedury kontroli bezpieczeństwa Znacząca część działalności gospodarczej Spółki jest prowadzona w obszarach bardzo wrażliwych. W związku z tym Spółka może wymagać, aby PBF poddał się procedurom kontroli bezpieczeństwa. Takie kontrole bezpieczeństwa są uważane za niezbędne, a przez zawarcie niniejszej Umowy przez PBF upoważnia Spółkę do dokonania takich kontroli i podpisania takich dokumentów, jakie mogą być niezbędne do potwierdzenia spełnienia odpowiednich wymogów w tym zakresie. Niewywiązanie się z obowiązku spełnienia tych warunków lub braku poddania się odpowiednim procedurom kontroli może być uznane za podstawę do natychmiastowego wypowiedzenia Umowy lub braku możliwości pełnienia określonych funkcji. 11. Zawiadomienie o zakończeniu Umowy PBF i Spółka mogą wypowiedzieć niniejszą Umowę z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia oraz formy pisemnej.

Ponadto w piśmie z dnia 11 czerwca 2019 r. (data wpływu 11 czerwca 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 7 czerwca 2019 r. Nr 0114-KDIP3-11.4011.239.2019.1.MJ Wnioskodawca doprecyzował zdarzenie przyszłe poprzez wskazanie, że zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej sklasyfikowanej w PKD jako 70.22.Z – pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi doradcze na podstawie „Umowy o współpracy” (dalej „Umowa”) ze spółką z siedzibą na terenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej EWG poza granicami Polski (dalej „Spółka”). W ramach tej Umowy Wnioskodawca świadczyć będzie usługi doradcze w zakresie doradztwa gospodarczego oraz planowania i analiz finansowych, w szczególności w zakresie: opracowywania modeli i planów finansowych, analizy bieżących oraz prognozowanych wyników finansowych Spółki, ograniczenia ryzyka finansowego prowadzonej działalności gospodarczej, kontroli kosztów i innych zagadnień finansowych, oceny alokacji zasobów i majątku (aktywów) Spółki oraz analizy zyskowności projektów, opracowywania systemów prowadzenia rachunkowości i kontroli wydatków, planowania metod i procedur dotyczących rachunkowości, metod i programów związanych z kalkulowaniem przychodów i kosztów oraz procedur dotyczących kontroli budżetu, planowania i oceny efektywności i ekonomiki procesów finansowych, biznesowych i organizacji pracy. Powyższe usługi będą realizowane poprzez dostarczanie okresowych raportów, analiz finansowych, prezentacji i porad w ustalonych terminach. Wnioskodawca nie był, nie jest i nie będzie pracownikiem ani członkiem zarządu Spółki. Umowa pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką nie będzie miała charakteru kontraktu menedżerskiego, umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem czy też umowy o podobnym charakterze. Ponoszenie ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością – Wnioskodawca będzie świadczył usługi doradcze na własne ryzyko, w szczególności Wnioskodawca będzie ponosił następujące rodzaje ryzyk gospodarczych: Wnioskodawca, będzie otrzymywał przychody z tytułu Umowy w walucie obcej (EUR) w wyniku czego będzie ponosił ryzyko finansowe i ekonomiczne wynikające ze zmian kursów walutowych waluty krajowej (PLN) w stosunku do EUR, i w związku z czym kwota przychodów z tej Umowy w przeliczeniu na PLN będzie zmienna i uzależniona od kursu walutowego; Wnioskodawca będzie zobowiązany do opłacania wszelkich podatków i innych zobowiązań publiczno-prawnych zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w swoim miejscu zamieszkania, w z związku czym Wnioskodawca ponosi ryzyko ekonomiczne i prawne wynikające ze zmian przepisów prawa i możliwego wzrostu kosztów podatków i innych obciążeń o charakterze publiczno-prawnym, Wnioskodawcy, zgodnie z Umową, nie będzie przysługiwało żadne inne dodatkowe wynagrodzenie, oprócz przychodów określonych w Umowie, z tytułu dodatkowych i ponadnormatywnych nakładów kosztów i czasu pracy, wymaganych do wypełnienia zobowiązań wynikających z Umowy, w związku z czym Wnioskodawca będzie ponosić ryzyko organizacyjne oraz finansowe prowadzonej działalności gospodarczej. Czynności wynikające z umowy o świadczenie usług wskazanych w przedmiotowym wniosku nie będą wykonywane pod kierownictwem, ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego – usługi w ramach przedmiotowej Umowy będą mogły być świadczone w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy lub w dowolnym innym miejscu oraz w dowolnym czasie, pod warunkiem że zostaną dochowane ustalone terminy dostarczania przedmiotowych usług. Jednocześnie, ze względu na charakter świadczonych usług doradczych, które wymagają współpracy i bieżącej komunikacji z kadrą zarządzającą i pracownikami Spółki (zleceniodawcy) w zakresie dostarczania okresowych raportów, analiz finansowych, prezentacji i porad, Wnioskodawca powinien być dostępny do dostarczenia rezultatów usług (jw.) w standardowych godzinach pracy Spółki, przy czym niezależnie od tego Wnioskodawca może być również zobowiązany do wykonywania usług i pracy w dodatkowym wymiarze czasu, poza godzinami pracy Spółki, w celu wypełnienia zobowiązań wynikających z przedmiotowej Umowy. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat i wykonanie czynności objętych umową o świadczenie usług wskazanych w przedmiotowym wniosku – nie dotyczy, albowiem specyfika świadczonych usług doradczych w zakresie doradztwa gospodarczego oraz planowania i analiz finansowych (jak opisano powyżej) polega na tym, że usługi te co do zasady mają charakter pomocniczy i wspierający do działalności Spółki (zleceniodawcy i odbiorcy usług) i nie mogą rodzić odpowiedzialności wobec osób trzecich.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy czynności wykonywane w ramach powyższej Umowy należy zaklasyfikować jako pozarolniczą działalność gospodarczą, zgodnie z art. 5a pkt 6 oraz art. 5b ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „Ustawa p.d.o.f.”) i czy odpowiednio dochody z tej Umowy można opodatkować podatkiem liniowym 19% na podstawie art. 30c Ustawy p.d.o.f. (na podstawie złożenia stosownego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania)?

Zdaniem Wnioskodawcy przedstawionym we wniosku oraz dodatkowo w jego uzupełnieniu, zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnym źródłem dochodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 Ustawy p.d.o.f., ilekroć w Ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową: – wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową. – polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, – polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 – 9. Przy czym, w myśl art. 5b ust. 1 ww. Ustawy p.d.o.f., za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: – odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, – są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, – wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Niespełnienie któregokolwiek z warunków określonych art. 5b ust. 1 ww. Ustawy p.d.o.f. oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie Ustawy p.d.o.f. jako pozarolnicza działalność gospodarcza. W związku z tym zdaniem Wnioskodawcy czynności (tj. usługi doradcze) wykonywane w ramach powyższej Umowy spełniają definicję pozarolniczej działalności gospodarczej ponieważ:

1) usługi w ramach Umowy mogą być świadczone w dowolnym miejscu i czasie, oraz nie istnieje stosunek podporządkowania (kierownictwa) pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką (klientem);

2) Wnioskodawca będzie świadczył usługi doradcze we własnym imieniu i na własny rachunek, oraz Umowa nie wyłącza ani nie ogranicza prawa Wnioskodawcy do zawierania innych umów i do świadczenia usług na rzecz innych podmiotów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej;

3) Wnioskodawca będzie świadczył usługi doradcze na własne ryzyko – w szczególności Wnioskodawca będzie ponosił następujące rodzaje ryzyk gospodarczych: Wnioskodawca, będzie otrzymywał przychody z tytułu Umowy w walucie obcej (EUR) w wyniku czego będzie ponosił ryzyko finansowe i ekonomiczne wynikające ze zmian kursów walutowych waluty krajowej (PLN) w stosunku do EUR, ponieważ kwota przychodów z tej Umowy w przeliczeniu na PLN będzie zmienna i uzależniona od kursu walutowego PLN/EUR; Wnioskodawca będzie zobowiązany do opłacania wszelkich podatków i innych zobowiązań publiczno-prawnych (zgodnie z punktem 4 b) Umowy) zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w swoim miejscu zamieszkania, w z związku czym Wnioskodawca ponosi ryzyko ekonomiczne i prawne wynikające ze zmian przepisów prawa i możliwego wzrostu kosztów podatków i innych obciążeń o charakterze publiczno-prawnym, Wnioskodawcy, zgodnie z Umową, nie będzie przysługiwało żadne inne dodatkowe wynagrodzenie, oprócz przychodów określonych w Umowie, z tytułu dodatkowych i ponadnormatywnych nakładów kosztów i czasu pracy, wymaganych do wypełnienia zobowiązań wynikających z Umowy, w związku z czym Wnioskodawca ponosi ryzyko organizacyjne oraz finansowe prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto przedmiotowa Umowa o świadczenie usług doradczych nie ma charakteru umowy o zarządzaniu przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze. W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 5a pkt 6 oraz art. 5b ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach powyższej Umowy można zaklasyfikować jako pozarolniczą działalność gospodarczą, oraz osiągane dochody w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej można opodatkować podatkiem liniowym 19% na podstawie art. 30c Ustawy p.d.o.f. (po złożeniu stosownego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania zgodnie z art. 9a ust. 2 Ustawy p.d.o.f.). Jednocześnie, ponieważ usługi wykonywane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie będą świadczone na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy, to nie będzie miało zastosowania wyłączenie o którym mowa w art. 9a ust. 3 Ustawy p.d.o.f.

Dodatkowo należy podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 5b ust. 1 ww. Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „Ustawa p.d.o.f.”) niespełnienie któregokolwiek z warunków określonych w ww. art. 5b ust. 1 ww. Ustawy p.d.o.f. oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie Ustawy p.d.o.f. jako pozarolnicza działalność gospodarcza. W związku z tym zdaniem Wnioskodawcy czynności (tj. usługi doradcze) wykonywane w ramach powyższej Umowy spełniają definicję pozarolniczej działalności gospodarczej ponieważ, tak jak opisano w części G 74 uzupełnienia wniosku, nie będą spełnione 2 warunki, (tj. dotyczące wykonywania czynności pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego, oraz ponoszenia ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością), i spełnienie (lub jego brak) 3 warunku, dotyczącego ponoszenia odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, nie ma wpływu na klasyfikację tych czynności na gruncie Ustawy p.d.o.f. jako pozarolniczej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy: źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

  1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
  2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
  3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Ponadto w myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy: za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
  2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
  3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Jak wynika z treści art. 5b ust. 1 powoływanej ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej sklasyfikowanej w PKD jako 70.22.Z – pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi doradcze na podstawie „Umowy o współpracy” (dalej „Umowa”) ze spółką z siedzibą na terenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej EWG poza granicami Polski (dalej „Spółka”). W ramach tej Umowy Wnioskodawca świadczyć będzie usługi doradcze w zakresie doradztwa gospodarczego oraz planowania i analiz finansowych. Wnioskodawca nie był, nie jest i nie będzie pracownikiem ani członkiem zarządu Spółki. Umowa pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką nie będzie miała charakteru kontraktu menedżerskiego, umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem czy też umowy o podobnym charakterze. Wnioskodawca będzie świadczył usługi doradcze na własne ryzyko. Czynności wynikające z umowy o świadczenie usług wskazanych w przedmiotowym wniosku nie będą wykonywane pod kierownictwem, ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat i wykonanie czynności objętych umową o świadczenie usług wskazanych w przedmiotowym wniosku – nie dotyczy Wnioskodawcy, albowiem specyfika świadczonych usług doradczych w zakresie doradztwa gospodarczego oraz planowania i analiz finansowych polega na tym, że usługi te co do zasady mają charakter pomocniczy i wspierający do działalności Spółki (zleceniodawcy i odbiorcy usług) i nie mogą rodzić odpowiedzialności wobec osób trzecich.

Mając zatem na uwadze informacje przestawione we wniosku oraz przytoczone powyżej przepisy prawa, należy stwierdzić, że czynności wykonywane w ramach opisanej we wniosku Umowy o współpracy, którą Wnioskodawca zawrze ze Spółką, dotyczą usług o charakterze doradczym. Przedmiotowa umowa nie będzie miała także charakteru kontraktu menedżerskiego, umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem czy też umowy o podobnym charakterze i równocześnie nie będą spełnione łącznie warunki określone w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę ze świadczenia czynności w ramach przedmiotowej Umowy o współpracy należy zaklasyfikować jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Tym samym Wnioskodawca, świadcząc w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz Spółki usługi na podstawie Umowy o współpracy, której zakres wskazany został w opisie sprawy niniejszego wniosku, jest uprawniony do kwalifikowania przychodu uzyskanego z tego tytułu jako mającego źródło w pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami art. 5a pkt 6 oraz art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do możliwości opodatkowania dochodów uzyskiwanych ze świadczenia wskazanych we wniosku usług doradczych tzw. podatkiem liniowym, wskazać należy, że zgodnie z art. 9a ust. 2 podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Przy czym zgodnie z art. 9a ust. 2c ww. ustawy: oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 2-2b, podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że możliwość opodatkowania dochodów 19% podatkiem liniowym dotyczy wyłącznie dochodów uzyskanych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej (tj. ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 9a ust. 3 ww. ustawy, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że możliwości wyboru sposobu opodatkowania 19% podatkiem liniowym pozbawiony jest podatnik, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uzyska przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, a usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik wykonywał na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.

Wnioskodawca w treści wniosku wskazał, że nie był, nie jest i nie będzie pracownikiem Spółki.

Wobec powyższego Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania dochodów z tytułu świadczenia wskazanych we wniosku usług doradczych uzyskiwanych na podstawie przedmiotowej Umowy o współpracy, zawartej ze Spółką, 19% liniowym podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30c ust. 1 tej ustawy, o ile złoży w ustawowym terminie stosowne oświadczenie w tym zakresie.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  • z zastosowaniem art. 119a;
  • w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  • zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano Ograniczenia, PIT, Samozatrudnienie | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Organy podatkowe potwierdzaja korzystne rozliczanie samozatrudnionych w 2019 r.

Ostatnimi czasy coraz częściej wspominało się o ograniczeniu możliwości rozliczania się z 19% podatku PIT przez przedsiębiorców wykonujących swoje czynności wyłącznie dla jednego podmiotu. Wprowadzenie tzw. testu przedsiębiorcy miało za zadanie oddzielić tych, którzy zdaniem ministerstwa finansów prowadzą działalność gospodarczą od tych, którzy zdaniem tego ministerstwa tej działalności nie prowadzą – samozatrudnionych, którzy wystawiają jedną fakturę na rzecz jednego zleceniodawcy, przebywając często w jego siedzibie i wykonując projekty wyłącznie we współpracy z tym samym jednym podmiotem nie ponosząc żadnego ryzyka prowadzonej działalności. Jak powszechnie wiadomo, zmian w zakresie przepisów ustawowych w tym zakresie dotychczas nie wprowadzono. Wygląda także na to, że nie zmieniła się także praktyka organów skarbowych.

Do takich wniosków można dojść po analizie interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7.06.2019 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.264.2019.1.MJ. Z wnioskiem o wiążące stanowisko wystąpił przedsiębiorca, który zakończył z jednym podmiotem umowę o pracę z końcem grudnia 2018 i rozpoczął z tym samym podmiotem wykonywanie umowy o współpracy w ramach działalności gospodarczej z dniem 2 stycznia 2019 r. Z treści wniosku wynika, że wykonywane czynności na umowie o pracę i umowie o współpracy były podobne. Zmieniły się jednak warunki ich wykonywania – przedsiębiorca miał już nie działać pod kierownictwem i nadzorem pracodawcy. Dodatkowo miejscem świadczenia usług nie miała już być siedziba pracodawcy, a dowolne miejsce wybrane przez przedsiębiorcę. Usługi świadczone miały być także w dowolnym czasie. Z treści umowy o współpracy wynikało także, że przedsiębiorca miał ponosić ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością i pełną odpowiedzialność za wyrządzone szkody na zasadach ogólnych określonych w kodeksie cywilnym. W ramach planowanej działalności, przedsiębiorca miał świadczyć usługi nie tylko na rzecz Spółki, ale również na rzecz podmiotów zewnętrznych. W ramach działalności gospodarczej, przedsiębiorca miał nie reprezentować Spółki oraz nie kierować nią – te czynności miały być wykonywane na podstawie innej umowy.

Organ podatkowy potwierdził, że po rozpoczęciu działalności gospodarczej, przedsiębiorca – wykonując na rzecz swojego byłego pracodawcy usługi odpowiadające czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy – w roku podatkowym 2019 i latach kolejnych – może opodatkować swoje dochody tzw. „podatkiem liniowym”.

Praktyczny przykład

Mateusz wraz z bratem Janem założyli startup z branży technologicznej w formie sp. z o.o. Po okresie intensywnego rozwoju, Mateusz i Jan zostali zatrudnieni w swojej spółce na umowie zlecenie (poza działalnością gospodarczą) w wysokość 10.000 PLN netto (średniomiesięcznie w skali roku około 16.500 PLN kosztów pracy) na stanowisku informatyków.  Po pewnym czasie, zmienili zasady współpracy ze swoją spółką – założyli własne działalności gospodarczej i rozpoczęli świadczenie usług informatycznych. Z tytułu wystawianych faktur na 16.500 PLN PLN netto, koszty spółki zostały na tym samym poziomie. W związku z korzystnym rozliczeniem ZUS i podatkiem linowym, Mateuszowi i Janowi zostawało jednak 13150 PLN – o około 3150 PLN miesięcznie więcej niż z tytułu wcześniejszej umowy zlecenie poza działalnością gospodarczą.

Opublikowano Ograniczenia, PIT, Samozatrudnienie, ZUS | Otagowano , , , | Dodaj komentarz

Wlasna firma i umowa o prace, a koszty wspolne

W rzeczywistości gospodarczej wielokrotnie dochodzi do sytuacji, w której Samozatrudniony prowadzący własną działalność gospodarczą, jednocześnie jest zatrudniony w jednej z firm w oparciu o umowę o pracę. Taka sytuacja ma miejsce w szczególności na początku drogi zawodowej Samozatrudnionego – Freelancera, gdy zarobki z prowadzonej działalności gospodarczej są niezadowalające, tudzież w sytuacji w której Samozatrudnionemu zależy na obniżeniu kosztów działalności gospodarczej poprzez zwolnienie z opłacania składek społecznych ZUS (tytułem do ubezpieczenia jest wyłącznie umowa o pracę zawarta przynajmniej na minimalne wynagrodzenie).

W przypadku gdy zakres obowiązków z umowy o pracę oraz z działalności gospodarczej pokrywają się, dochodzi często do sytuacji, w której określone koszty można właściwie przypisać zarówno do prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do działalności w ramach umowy o pracę. W konsekwencji powstaje wątpliwość, czy Samozatrudniony jest uprawniony do zaliczenia w całości takich wydatków do prowadzonej działalności gospodarczej, nie jest uprawniony w ogóle, czy może powinien dokonać ich rozliczenia w odpowiedniej proporcji.

Podobne dywagacje były przedmiotem interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25.05.2016 r., sygn. ILPB1/4511-1-361/16-3/IM. W stanie faktycznym chodziło o wydatki lekarza, które musi ponosić bez względu na to, w jakiej formie wykonuje zawód – działalności gospodarczej, czy umowy o pracę (obowiązkowe składki na rzecz samorządu lekarskiego, polisę OC oraz kursy i szkolenia zawodowe).

W ocenie lekarza, wszystkie wydatki powinny były podlegać rozliczeniu w działalności gospodarczej bez ograniczeń. Nie powinien mieć przy tym znaczenia fakt, iż w pośredni sposób bez ich poniesienia lekarz nie mógłby wykonywać swojego zawodu i realizować zadań wynikających z wiążącej umowy o pracę.

Jednakże, organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem lekarza.  Zdaniem organu podatkowego, do stwierdzenia czy wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest ustalenie:

  • czy taki wydatek związany jest pozarolniczą działalnością gospodarczą prowadzoną przez lekarza,
  • czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

W powyższym katalogu nie znalazło się miejsce na ograniczenia związane z wykorzystaniem wydatków także do innej działalności zarobkowej lekarza (w oparciu o umowę o pracę). Tym samym, zdaniem organy podatkowego, o ile powyższe wykluczenia nie zostaną spełnione, istnieje możliwość w całości zaliczać wydatki wspólne do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Jednakże, z uwagi na dosyć zaskakujące stanowisko organów podatkowych, celem uzyskania pewności rozliczeń, warto zastanowić się nad złożeniem indywidualnego wniosku o wydanie interpretacji do organu podatkowego.

Praktyczny przykład

Kevin jest marketingowcem zatrudnionym w oparciu o umowę o pracę w jednej z korporacji oraz jednocześnie prowadzącym po godzinach działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług marketingowych. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, Kevin otrzymuje od zleceniobiorców 2000 PLN miesięcznie, a jego miesięczne zobowiązanie na PIT wynosi 380 PLN (dla ułatwienia wykładu ZUS zdrowotny jest pomijany). Kevin postanowił podnieść swoje kompetencje i wybrał się na szkolenie z zakresu marketingu, którego koszt wynosi 2000 PLN. Wiedzę ze szkolenia, Kevin może wykorzystać zarówno do swoich obowiązków w ramach umowy o pracę, jak i do prowadzonej działalności gospodarczej. Kevin znając treść interpretacji organów podatkowych, decyduje się na rozliczenie wydatku na szkolenie w kosztach uzyskania przychodów. W momencie poniesienia wydatku, Kevin nie uzyska dochodu (2000 PLN przychodu – 2000 PLN opłaty za szkolenie = 0 PLN), a zatem nie będzie zobowiązany w danym miesiącu do zapłaty podatku dochodowego.

Opublikowano Ograniczenia, PIT, Samozatrudnienie | Otagowano , , | Dodaj komentarz