Wydatek na odziez, a koszt uzyskania przychodu

Wielu samozatrudnionych zadaje sobie pytanie co właściwie może być kosztem uzyskania przychodu w prowadzonych firmach. Ogólna definicja wspomnianego powyżej kosztu zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wydaje się bowiem nie przynosić wystarczającej odpowiedzi. Czym właściwie dla statystycznego przedsiębiorcy będzie każdy wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów?

Samozatrudnieni, analizując strukturę ponoszonych przez siebie wydatków, z pewnością znajdują w ich kategorię związaną z odzieżą. Niektórzy z czasem mogą dojść do wniosku, że część garderoby wykorzystują właściwie tylko w działalności gospodarczej – np. garsonkę, czy garnitur. Jednakże, czy taki samozatrudniony zaliczając wydatek na odzież do kosztów uzyskania przychodów może mieć pewność, że organ podatkowy widząc taką pozycję w książce przychodów i rozchodów nie zakwestionuje jej?

Odpowiedzi na powyższe pytanie można szukać w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. ILPB1/415-457/13-3/IM. Organ podatkowy stwierdził, że aby móc uznać wydatek poniesiony na zakup odzieży za koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej, odzież ta musi spełniać określone wymogi. Przede wszystkim ubiór musi utracić charakter odzieży osobistej, co akurat w analizowanej przez organ podatkowy miało miejsce, gdyż ubiór (garnitur) w sposób trwały został opatrzony cechami charakterystycznymi – logiem firmy.

Organ podkreśla, że uzyskiwanie przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie jest generalnie uzależnione od rodzaju noszonej odzieży. Obowiązujące zasady życia społecznego wymagają, aby osoby prowadzące swoje interesy w ramach działalności gospodarczej posiadały schludny wygląd, podobnie zresztą, jak osoby zatrudnione w innych zawodach, np. nauczyciele, czy urzędnicy. Uzyskiwanie przychodów w ramach działalności gospodarczej nie jest w żadnym wypadku wyłącznie uzależnione od rodzaju noszonej odzieży, gdyż schludny wygląd niezbędny jest dla wykonywania wielu zawodów także poza sferą działalności gospodarczej.

Zdaniem organu wydatek na zakup odzieży osobistej nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, gdyż jego poniesienie uwarunkowane jest głównie innymi względami, aniżeli uzyskiwanie przychodu z tej działalności. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na fakt, iż koszty powinny być poniesione „w celu uzyskania przychodu”, a nie np.: „w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą”.

Podsumowując stanowisko organu, tylko ubiór, który w wyniku jego odpowiedniego dostosowania utraci w sposób trwały charakter odzieży osobistej, może zostać zaliczony do kosztów działalności gospodarczej. Samo przypięcie znaczka z logo firmy nie spowoduje, iż odzież utraci na trwałe taki charakter.

Proszę mieć na uwadze, że powyższe stanowisko organu zostało wydane w indywidualnej sprawie i powołanie się na nie w toku kontroli podatkowej, nie będzie dla urzędu skarbowego wiążące.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii PIT i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s